Żeby zostać dobrym architektem trzeba najpierw skończyć studia architektoniczne. Jednakże, nie jest to początek drogi. Początkiem tej ciężkiej drogi jest najpierw dostanie się na takie studia. Dobrze zdana matura na pewno nam w tym pomoże. I tak, zdobycie miejsca na liście studentów to już jest wyzwanie samo w sobie. Przed studentem i jednocześnie kandydatem na architekta stoją wielkie zadania, których poprawne wykonanie może być przepustką do kariery zawodowej lub ją całkowicie zamknąć. Musimy opanować wiele zagadnień teoretycznych, wiele się nauczyć i przećwiczyć, musimy zaliczyć bardzo wiele egzaminów. Do tego dochodzą jeszcze godziny spędzone nad czytaniem i wykonywaniem projektów, rysunku technicznego i innych praktycznych zajęciach związanych z przedmiotem. Do tego zaliczenie praktyk, obrona pracy magisterskiej i już wtedy możemy cieszyć się tytułem architekta. Stąd tylko jeden krok do tego by zostać zawodowym architektem i jednocześnie zarabiać i robić to, co się w życiu lubi robić.
Architektura, zarówno jako nauka, jak i dziedzina ludzkiej działalności nie jest jednorodna i monolityczna. To temat bardzo bogaty i różnorodny. Dodatkowo, jest to temat bardzo stary i bardzo zmieniający się na przestrzeni lat i wieków. To spowodowało wyróżnienie rozmaitych stylów w sztuce architektonicznej. Główny podział dokonany został ze względu na okresy historyczne, w jakich dany styl się pojawił lub też wówczas dominował. Jednakże, na tym nie koniec. W obrębie każdego głównego stylu można wyróżnić mniejsze, bardziej szczegółowe. Można również podzielić te style, ze względu na ich obszar występowania. Mamy więc style europejskie i azjatyckie. Tu również można wydzielić mniejsze, regionalne. Ciekawostką jest to, że nie niektóre style rozprzestrzeniły się bardzo szeroko i zdominowały pewien okres w historii, inne natomiast nie miały takiego wpływu i występowały tylko lokalnie lub bardzo krótko. Najciekawsze jest to, że każdy styl architektoniczny wniósł coś nowego do tej dziedziny twórczości.
Historia architektury sięga czasów, gdy ludzie zaczęli stawiać pierwsze budowle. Początkowo były to zwykłe i mało atrakcyjne chatki, których jedynym zadaniem było udzielenie schronienia mieszkańcom. Z czasem, w miarę rozwoju ludzkości, chatki zaczęły pełnić również funkcje ozdobne, a im ładniejsza, tym wyższa była pozycja zamieszkującej ją rodziny. W miarę upływu czasu, gdy ludzka myśl techniczna się rozwijała budowle stopniowo coraz bardziej się komplikowały zarówno pod względem wyglądu, jak i wykonania. Zaczęły same w sobie stawać się sztuką. Gdy ludzka świadomość doszła już do poziomu, w którym świadomie kreuje się kulturę i określa jej zasady i standardy, architektura stała się nie tylko dziedziną projektowania i budowania, ale również nauką o tych czynnościach. Ponieważ, na przestrzeni lat, nasza kultura zmieniała się systematycznie, każde kolejne pokolenie coś dodawało i coś ujmowało z architektonicznych kanonów, dzięki czemu, sztuka w tej dziedzinie ulegała ciągłym zmianom, aż po dzisiejszy dzień, kiedy mamy do czynienia z architekturą nowoczesną.